Category Archives: Syfilidologia

Zmiany plamiste

Zmiany plamiste wywołują zmętnienie nabłonka, co powoduje sinawobiałe zabarwienie (plaąues muqueuses). Są one dobrze odgraniczone od otoczenia, o układzie symetrycznym. Pod wpływem czynników drażniących dochodzi do starcia zmienionego nabłonka, po czym powstają powierzchnie nadżerkowe, żywoczerwone, zawierające strzępki zmętniałego naskórka (macuiae

Zmiany kiłowe na błonach śluzowych

Zmiany kiłowe na błonach śluzowych w II okresie kiły są prawie tak częste jak osutki na skórze, toteż istnieje pomiędzy nimi daleko idąca analogia. Zmiany na błonach śluzowych mają postać plamek, grudek lub grudek wrzodziejących. Podobnie jak w skórze, ich

Łupież pstry

Łupież pstry zajmuje klatkę piersiową, brzuch, rzadziej kończyny. Rzekome odbarwienia powstają w następstwie złuszczania się brunatnawych plam, będących koloniami grzyba. Po leczeniu odkażającym stosunkowo szybko następuje wyrównanie zabarwienia skóry. W przypadkach nie leczonych może utrzymywać się przez wiele lat i

Mechanizm powstawania bielactwa kiłowego

Mechanizm powstawania bielactwa kiłowego nie został dokładnie poznany. Przypuszcza się między innymi, że chodzi tu o zmniejszone wytwarzanie barwnika lub ucieczkę barwnika w miejscach ustępowania niewidocznych wykwitów plamistych lub grudkowych. Wydaje się, że tego rodzaju zmiany należy rozpatrywać w aspekcie

Zaniki skórne w przebiegu kiły II okresu

Szczególną postacią zmian skórnych w II okresie kiły są zmiany barwnikowe w postaci tzw. bielactwa kiłowego. Występują one najczęściej ok. 6 mieś. trwania choroby, jakkolwiek mogą wystąpić nieco wcześniej, ok. 4 mieś., lub znacznie później, po 1—2 latach od zachorowania.

Grudka kiłowa

Natomiast obraz histologiczny grudki kiłowej posiada znaczenie diagnostyczne: zmiany naczyniowe dotyczą nie tylko powierzchownych, lecz i głębszych naczyń skóry, które wykazują zmiany zapalne oraz znaczny obrzęk śródbłonka (endarteritis et endophlebitis) i są otoczone mankietowatym naciekiem składającym się z limfocytów i

Różnicowanie – mechanizmy toksyczno-alergiczne

a. Marmurkowanie: sinawa siateczka; nasila się po oziębieniu i ustępuje po przyzwyczajeniu do temperatury otoczenia. b. Osutki toksyczne polekowe i pokarmowe. Występują gwałtownie, często przy objawach ogólnych, nieraz towarzyszy swędzenie. Często są wielopostaciowe. W wywiadach przyjmowanie leków, spożywanie konserw lub

Mechanizmy toksyczno-alergiczne

Należy sądzić, że w powstawaniu kiłowego rumienia guzowatego, podobnie jak rumienia guzowatego zwykłego, główną rolę odgrywają podobne mechanizmy toksyczno-alergiczne pomimo różnicy czynnika etiologicznego. Obraz histologiczny osutek występujących w kile II okresu Klinicznie osutki II okresu kiły wykazują znaczną wielopostaciowość, natomiast

Osutka kiłowa krostkowa

Osutka kiłowa krostkowa (exanthema pustulosum) występuje zawsze jako osutka nawrotowa i jako osutka mieszana grudkowo-krostkowa, gdyż krostki powstają z częściowego rozpadu nacieku tworzącego grudkę. Podstawa wykwitów krostkowych jest twarda, nacieczona, dobrze odgraniczona od otoczenia. W przypadkach zaniedbanych i u osób

Kiłowa osutka liszajowata

Kiłowa osutka liszajowata (exanthema lichenoides, lichen syphiliticus). Jedną z odmian osutek grudkowych stanowi osutka umiejscowiona w otoczeniu mieszków włosowych d gruczołów potowych. Przypomina ona rogowacenie przymieszkowe. Kiłowa grudka liszajowata jest wielkości łebka szpilki, kształtu stożkowatego, pokryta czopem rogowym lub łuską.